Qing Tea

During meetings with tea lovers I have found that many tea drinkers have quite absolute views on tea. The views can be related to what kind of tea, the way of brewing tea, the origin, etc. A beautiful aspect of the tea culture, I think, is the great variety and the differences that exist. They are complementary and not contrary in nature.

For instance I find many people seem to always crave for that one special tea and so their search mostly is the rediscovery of what they once tasted or smelled. When another tea crosses their path they may reject only to find later that they missed a great opportunity.

Of course there is nothing wrong with searching a certain tea or taste but dont judge other teas with that criterion. That is like comparing apples with pears. When you look for fresh spring taste in a 20 year old aged Puerh than you are likely to be disappointed.  But it doesnt make that Puerh a bad tea.

This kind of absoluteness is common with people new to tea but also with some experts. As soon as a label is slapped upon a tea it seems something has come in between you and the tea. And likewise you will not be able to understand nor appreciate that which it does have to offer you. So my advice is just keep the mind empty and discover the real taste of tea.

It is my pleasure to hold weekly thee drinking sessions with Mr Liu. Like me, Mr Liu also likes tea a lot and has the talent to describe tastes, in Chinese there is more room for that anyway and when you try to translate these words to English then different words oftentimes translate back to one and the same word. That is why you oftentimes find the word “soft” or “mellow” in the descriptions of the taste of a certain Chinese tea.

Anyway, Mr Liu likes to describe tastes and weekly I take out my tea collection for tasting. Yet there is a small problem and that is we often disagree about the length with which the tea should draw, Mr Liu is in the opinion that in order to let the real taste and essence of the tea leaves come out the tea should draw long, while I am inclined to give it a short steep so that the infusion won’t turn bitter. The time of drawing also depends on the ratio between the leaves and water, the kind of tea, etc. These all are potential sources of disagreement.

Another thing that has come to my attention is that Mr Liu is most impressed with a Taiwanese Oolong (or Wulong) tea, named Dongding. We drank this tea in one of our early sessions and apparently he really liked it. This appears from the fact that whatever tea we have tasted thereafter and however positive Mr Liu reacts in the process, he will finally say: “still not as good as Dongding Oolong.” These words have become a nightmare for me and I go to great lengths to prove that there exist even better teas than Dongding Oolong. I even considered buying the lowest possible grade Dongding and bring it out for our weekly tea session, maybe Mr Liu will then think different.

Of course I let everyone have their own taste but will continue these weekly tea session and try to find that one tea that can outdo the taste of Dongding Oolong in Mr Liu’s memory.

In this chilly early spring, I felt the need for some black tea to keep warm and create a cozy atmosphere. I went through my tea collection and found a bag of black rose tea that I obtained in Laos last year on a journey for tea. This black tea is composed out of Puerh tea Yunnan Big-leaf tea leaves. The north of Laos borders to Yunnan and was once a part of China during the Tang Dynasty. The tea leaves from this region are extremely potent and organic. The same leaves are also used for Puerh green or raw tea. The leaves are bigger than those of Gongfu black tea like Bailin Gongfu and Dianhong. Have a look..

Probably due to an abundance of theanine, the infusion appeared active in mouth, yet it lacked sweetness. The rose buds were neither pre-blended nor scented, just mixed in with the black tea leaves. The sweeter fragrance of the rose was nice in compensating the heaviness of the black tea leaves. Despite the taste I did enjoy the process of making this cup and now look out for the arriving of the real spring…

Fresh Ming Qian green tea often has a lovely aroma, this is certainly the case with the organic Xufu Longya I’ve brewed today. As tea tools I used a glass cup, pitcher and drinking cup (fun to watch the tea leaves dance afterwards). I used 3 grams of Xufu Longya tea.

the tea tools

Before placing the tea leaves into cup, I warmed the cup with hot water. A pre-warmed cup can help to release aroma and to decrease the temperature difference between the cup and the water used for brewing. Since the tea entirely consists out of flat buds with a high density, I decided to use the method of “middle throw”. This method prevents tender tea buds from getting burned and the tea water turning bitter.

Then I placed the 3 gram tea leaves and filled the cup till about 1/3 of cup with 85°C water, then I allowed the leaves to settle for about 1 minute. The tea leaves slowly started to expand and stretch until the whole cup was full. Then I filled up the remaining 2/3 of the cup with water. I poured the water against the wall of the glass as to avoid disturbing the tea.

steps of brewing Xufu Longya

In the 4 minutes thereafter, I intently watched the tea leaves. Some tea buds dropped down slowly and slowly from the top and kept in an upright standing posture at the bottom. While the liquid started turning light yellow.

more steps

Ok, four minutes up! I poured the tea liquid into a pitcher with the help of a filter to separate the leaves; with a little remaining in the cup that can serve as a “root” for the next infusion and to keep the wet tea on temperature. And finally the tea was ready for drinking ! It truly was an awesome cup of fresh spring green tea that lasted up to 4 rounds..

finally ready for drinking

That was my experience with drinking organic Xufu Longya tea!

Na

Gelukkig Chinees nieuw jaar!

Mag de ware Chinese cultuur weer tot leven komen…

In het nieuwe jaar zullen we proberen om onze collectie uit te breidden met meer verschillende soorten, maar we zullen in toenemende mate de voorkeur gaan geven aan volledig organische theeën. Bovendien zullen we ons meer gaan richten op de Taiwanese markt, waar thee nog steeds met respect behandeld wordt. Sommige dingen kunnen niet direct uitgesproken worden daar het gevoelige zaken betreft, maar degene die wat meer bekend zijn met het bewind in China weten misschien waarop ik doel. Ik praat in raadsels… laat ik het zo zeggen: “Qing Tea zal blijven garanderen dat de thee die we aanbieden van goede kwaliteit is”

Hieronder een vertaling van het eerste hoofdstuk van het beroemdste boek geschreven over thee ten tijden van de Tang dynastie. De schrijver heet Lu Yu en is grondlegger van de Chinese thee cultuur. De openingszin is wereld beroemd onder thee liefhebbers.

De Afkomst

Thee is een fijne plant uit het Zuiden van China. De hoogte verschilt van één chi (29.5 cm), twee chi tot zelfs tientallen chi. Het groeit in de omgeving van de Ba Berg, in valleien en op vlaktes. Sommige boomstronken kunnen alleen omarmd worden door twee mensen tezamen. En de takken kunnen alleen bereikt worden wanneer de stam wordt doorgehakt. Het lichaam van de thee boom lijkt op die van de lIex Kudingcha Tseng. De bloemen lijken op rozen. De zaden op palmen. De stronken lijken op een kruidnagel en de wortel op een walnoot.

Het karakter thee kan samengesteld worden uit de stamvorm “gras”, “hout” of de twee karakters samengevoegd. Het heeft vijf namen: de eerste is “cha”, de tweede is “jia”. De derde is “she”, de vierde is “ming” en de vijfde is “chuan”

De meest geschikte omgeving voor het planten van thee is verteerd gesteente. Daarna een gravel bodem. En daarna gele klei

In het algemeen, als de vaardigheid van het planten niet goed wordt beheerst, dan kan de thee boom zelden tot ontplooiing komen. De manier van planten is overeenkomstig met het planten van meloenen. Na drie jaren kan de eerste thee worden geoogst. De kwaliteit van de thee die in het wild groeit, is beter dan de thee die in tuinen groeit. Een paarse loot is beter dan een groene loot wanneer het op een zuidelijke helling en in de schaduw groeit. Slanke bladeren met de vorm van een bamboe stengel zijn beter dan dunne bladeren. Gedraaide bladeren zijn beter dan vlakke bladeren. De thee die groeit op een schaduwachtige helling of in een vallei is van lage kwaliteit en verdient het niet om geplukt te worden. Het heeft een lamlendige kwaliteit en kan buikproblemen veroorzaken.

Voor medicinaal gebruik, is thee van koude natuur. Het drinken van thee is het best voor een aandachtig, toegewijd, zuinig en deugdzaam persoon. Wanneer zo een persoon dorst, koorts, ongemak in de omgeving van de borst, hoofdpijn, droge ogen, uitgeputte ledematen of ongemak in de botten ervaart dan kunnen vier of vijf slokjes thee de geest verfrissen, gelijk zoete dauw. Echter, het ontijdig plukken, ruwe behandeling of het mengen met gras kan een persoon ziek maken.

De kwaliteit van thee wordt goeddeels bepaald door de afkomst, hetzelfde geldt voor ginseng. Superieure ginseng wordt geproduceerd in Shangdang, middelmatige ginseng in Paekche en Silla. Inferieure ginseng in Corea. Ginseng die groeit in Zezhou, Yizhou, Youzhou en Tanzhou hebben niet de genezende werkingen van een medicijn, de ginseng van nog lagere kwaliteit des te minder. Wanneer Adenophora trachelioides Maxim wordt genuttigd in de naam van ginseng, dan kunnen ziektes niet genezen worden. Wanneer je het voorbeeld van de ginseng begrijpt, kun je ook de effecten van thee begrijpen.

Wanneer begon men thee te drinken? Een hele tijd voor het begin van de jaartelling

Waar begon men thee te drinken? China

Hieronder een vertaling van de inleiding van een Chinees theeboek geschreven ten tijden van de Ming dynastie. Hieruit blijkt duidelijk de veranderingen die thee is ondergaan in termen van de productie methodes, het drinken van thee, thee cultuur en de thee zelf. De thee zoals die geproduceerd werd in de Ming dynastie lijkt nog erg op de groene thee die we vandaag de dag drinken.

De persoon Lu Yu waarover gesproken wordt is de schrijver van het eerste theeboek genaamd “Thee Geschrift” en wordt gezien als de grondlegger van de Chinese thee cultuur en zelfs als een heilige. De Tang dynastie wordt over het algemeen beschouwd als de meest glorieuze periode in de Chinese geschiedenis. Vandaar ook dat de Chinatowns over de hele wereld vandaag de dag “Tang Mensen Straat” worden genoemd door de Chinezen zelf. Echter de schrijver van dit boek uit de Ming lijkt een voorkeur te hebben voor de thee uit de Ming.

“Thee begon te bloeien in de Tang dynastie (619 - 907) en kwam tot hoogconjunctuur in de Song dynastie (960-1279 ). Door het lezen van <Thee Geschrift> van Lu Yu en <Korte introductie over het identificeren van thee> door Huangru, kom je tot de realisatie dat met de verandering van tijd, de productie van thee overeenkomstig verandert. Thee werd fijngemalen tot fijne poeder in de Tang dynastie, terwijl het de vorm aannam van de Gouden Draken Cake ten tijden van de Song dynastie. In deze tijd streefden men naar luxe en noviteit. Ze deden hun best om het proces van thee productie te perfectioneren en zochten naar roem. De ware natuur van thee is op zo een wijze misbruikt. Als dichters, letterkundige, geleerden en beambten zullen horen over de thee van de Ming dynastie (1368-1644) dan zullen ze een gevoel van bewondering ervaren. Thee productie en thee in de Ming dynastie is heel anders vergeleken met die in de Tang of Song. Voorheen werd de nadruk gelegd op ingewikkeldheid terwijl de hedendaagse (Ming thee) de nadruk legt op eenvoud. Voorheen werd de vaardigheid van stomen en fijnmalen toegepast terwijl hedendaags de vaardigheid van het “bakken” wordt aangewend. Echter de thee van hedendaag heeft een lichte frisse kleur en aan langdurige smaak. Het is niet zo dat de methodes van voorheen vandaag de dag in zijn geheel niet worden toegepast, het is enkel dat de methodes meer verfijnd en geïnnoveerd zijn. Als Lu Yu weer terug tot leven zou komen, dan zou jij verheugd zijn om de delicate productie methodes te aanschouwen en verrukt om de heldere essentie van de thee infusie te proeven. Hierbij presenteer ik tien hoofdstukken van <Over Thee> als een aanvulling op <Thee Optekening> van Huangru ten tijden van de Song dynastie”

Soms neem ik een kijkje op de websites van de “concurrenten”. Mijn uitgangspunt is om een eigen weg te bewandelen, goede kwaliteit te leveren en de rest komt vanzelf. Ik zie dat sommige concurrenten ook hun best doen en elke Chinese thee webwinkel lijkt zo zijn sterke en zwakkere punten te hebben. Het is spijtig dat zoveel andere factoren meespelen in de verkoop van thee anders dan de kwaliteit van de thee zelf.

Er zijn een aantal websites (zeker niet alle), vooral die websites die de nadruk leggen op de afslank en gezondheid voordelen waar ik mijn vraagtekens bij zet. Ikzelf houd erg van Chinese folklore and legendes maar van de claims die op sommige websites gemaakt worden geloof ik helemaal niets. Enfin, ze zoeken het maar uit.

Uiteindelijk zullen dingen als de kwaliteit en integerheid het enige zijn dat de test der tijd zal doorstaan. In het oude China heeft men een gezegde: “De grote golf verplaatst het zand, wat er over zal blijven is puur goud”

Omdat ik koffie niet lekker vind heb ik altijd de voorkeur gegeven aan thee. Thee dronk ik vooral omdat het me wakker hield als ik moest leren voor een examen of zelfs omdat er niets anders te drinken was. Ik pleurde twee zakjes in mijn theepot en liet ze daar rustig hangen. Destijds was ik ook niet echt een thee liefhebber.

De eerste tijd die ik in China heb door heb gebracht heb ik ook weinig aandacht aan thee geschonken, ten spijt van al die namen op het theemenu, koos ik gewoon voor Jasmijn thee. En hoewel mijn interesses in de Chinese cultuur zich snel aan het uitbreiden was bleef Chinese thee een beetje achter.

Daar kwam verandering in toen ik op een dag naar Guilin moest, om mijn visa te verlengen, en een man tegen kwam die een gesprek begon. Ik was niet echt in de stemming met hem te praten maar antwoordde beleefd zijn vragen. Op een gegeven ogenblik sloeg ik een straat in en hij liep met me mee, op een gegeven moment vroeg hij me een kopje thee met hem te gaan drinken in een winkel van een vriend van hem. Die winkel was toevalligerwijs heel dichtbij.

Op het moment dat we de theewinkel inkwamen was het me duidelijk dat ik in een complot verwikkeld was, ze hadden bij wijze van spreken de kopjes jasmijn thee al klaar staan. Ik wist dat het mij niet ging lukken om de winkel te verlaten zonder iets te kopen. De man maakte met veel poeha (dit was zoals ik dat destijds zag) thee klaar en bood het in een klein kopje aan me aan.

Ik moet toegeven dat ik het een heerlijk kopje thee vond maar desondanks voelde ik me heel ongemakkelijk daar en wilde zo snel mogelijk weg. Uiteindelijk verkocht hij mij me twee kleine blikjes thee voor een torenhoge prijs (zoals ik nu weet) en met een brede glimlach zwaaide ze me uit.

Thuis (destijds Yangshuo) aangekomen zette ik thee en kwam ik een boek tegen over thee en Chinese cultuur, waarin ik las over de connectie tussen meditatie en thee. Over rondzwervende Daoisten die onder het genot van thee, hoog in de bergen, gedichten maakten en mediteerden. Snel daaropvolgend kocht ik mijn eerste Chinese Yixing theepotje, die helaas inmiddels niet meer hier is.

Chinese thee werd een rustpunt voor me tijdens mijn reizen in China, overal waar je komt kun je heet water krijgen en daarom had ik altijd mijn theepot en thee bij me, en zette het waar ik ook was. Sommige mensen zeggen dat het enige goede dat Mao Zedong ooit heeft gedaan is het bevel geven dat overal heet water beschikbaar moet zijn. Ik ben het daar denk ik wel mee eens, hoewel ik niet zeker weet of dit ook echt aan hem toegeschreven kan worden.

In het oude China spreekt men altijd van “yuanfen” wat zich omslachtig vertaald in het Nederlands tot “voorbestemde relatie”. Hoewel het aanvankelijk anders voelde ben ik die man in Guilin en de eigenaar van het theehuis heel dankbaar dat ze mij in aanraking hebben gebracht met Chinese thee.

Veel liefhebbers van Chinese Thee verzamelen ook theepotten. Voor elke categorie thee is er een geschikte soort theepot, de kleien Yixing theepotjes worden voornamelijk gebruikt voor Oolong thee, Zwarte thee en Puerh thee. Dit soort potjes heeft de eigenschap om smaken op te nemen. Daarom wordt er vaak een soort pot voor een soort thee gebruikt om de thee te doordrenken met de essentie van die theesoort en op den duur zal de theepot ook nog de karakteristieken van de eigenaar van de pot met zich meedragen. Daarom worden theepotten waardevoller (mist ze goed gebruikt en verzorgd worden) naarmate ze ouder worden. Dat verklaart waarom sommige theeliefhebbers het liefste de gebruikte theepotten van gerenomeerde theehuizen opkopen.

Mijn Yixing kleien theepot die ik alleen gebruik voor Puerh thee

De porseleinen theepotten en gaiwan (Chinees theekopje: let. Bedekte kom) kunnen gebruikt worden voor elke theesoort. Dit materiaal neemt niets op en er zal daarom geen verlies worden geleden maar ook geen winst worden gemaakt. Echter groene, witte en gele thee zijn niet geschikt voor de Yixing theepotten, omdat de thee dan teveel van zijn smaak verliest, en daarom is de porseleinen pot of gaiwan het best om deze theeën in te bereiden. Een glazen longdrink glas wordt ook vaak gebruikt voor deze theesoorten (vooral geel en groen) omdat je dan zo mooi de theeloten op en neer kunt zien dansen. Nadeel is dat je steeds blaadjes in je mond krijgt.

dansende thee loten