Oorsprong van Thee

In oude tijden werd China ook wel Shenzhou genoemd, het Goddelijke land. Want men geloofde dat de cultuur van de Chinese mensen een geschenk was van de Goden, de Chinese cultuur was daarom een halfgoddelijke cultuur. En in elk aspect van de traditionele cultuur kun je de wens om handelen en denken in overeenstemming te laten zijn met een hoger principe (de Dao). De traditionele Chinese kunsten volgen ook ditzelfde principe.

De oudste legende over de oorsprong van thee gaat over Shen Nong (de Goddelijke Boer), ook wel de Yan Keizer genoemd. Shen Nong werd gezien als een god die op aarde leefde om allerlei soorten kennis over te dragen aan mensen. Volgens legende is Shen Nong de uitvinder van agricultuur en het identificeren van planten en kruiden voor medicinale doeleinden.

Op een dag was Shen Nong aan het dutten onder een boom terwijl een bediende water voor hem aan het koken was, toen een windzucht een paar blaadjes van een tak van een wilde camelia boom afblies. De blaadjes dwarrelden naar beneden en vielen in de pot met kokend water, het water kleurde goudbruin. Shen Nong ontwaakte van zijn slaap en nam een paar slokjes van het goudbruine water en vond het zowel verfrissend als vitaliserend. Sinds die dag dronk Shen Nong elke dag thee en droeg deze gewoonte over aan de Chinese mensen.

Een andere beroemde legende over de afkomst van thee verteld over Bodhidharma (495 AC) de eerste patriarch van het Chan Boeddhisme. Bodhidharma kwam uit India naar China om de Boeddhistische Dharma over te dragen. Voordat hij vertrok legde hij een eed af dat hij tijdens de dagen zou reizen en tijdens de nachten zou mediteren, in plaats van te slapen. Na vijf jaar te hebben gereisd was hij zo slaperig dat hij zijn oogleden niet langer open kon houden en hij viel in slaap. Toen hij wakker werd was hij zo boos dat hij zijn oogleden afsneed en ze op de grond smeed, waarop de oogleden in wortels van een theeplant transformeerden. Bodhidharma proefde de bladeren en voelde zich energiek en bijzonder helder van geest. Het Japanse karakter voor “thee” betekent zowel thee als ooglid. Al eeuwenlang wordt thee in kloosters gebruikt als een hulpmiddel om de geest van de mediterende monniken alert en helder te houden.

Wat ons betreft is het niet van belang of deze legendes echt waar zijn, en of ze wel of niet bewezen kunnen worden. Het lijkt ons van groter belang ons in te leven wat voor een betekenis deze verhalen ons proberen te vertellen.